Η ιστορία του νησιού

Το νησί μας, κατοικείται  από τα προ Χριστού χρόνια, όπως αποδεικνύουν τα αρχαιολογικά ευρήματα που βρίσκονται στο Μουσείο του, διανύει δηλ. μια περίοδο τριών χιλιάδων ετών διαρκούς παρουσίας ανθρώπων μόνιμα εγκατεστημένων ή και εποχιακά για διάφορες εργασίες τους.

Το σημερινό του όνομα, Σπέτσες, προέρχεται μάλλον από το άρωμα (Spetsia) που απολάμβαναν όσοι διέσχιζαν τον θαλάσσιο πορθμό που το χωρίζει από την Πελοποννησιακή ακτή.

Στα έγγραφα όμως αναφέρεται και σαν Πέτσα ή Πέτζα, ή στον πληθυντικό, οι Πέτζες (γενική των Πετζών). Κατά την περίοδο της ενετοκρατίας υπήρχε το  αξίωμα ” του ντατζέρη των Πετζών”. Toείχε όποιος αναλάμβανε από τους Ενετούς να εισπράττει το φόρο των Πετζών δηλ. των δερμάτων (Πετζιών).

Μια λοιπόν ερμηνεία του ονόματος, μπορεί να οφείλεται και σ’ αυτό το γεγονός. Ήταν δηλ. το νησί των πολλών δερμάτων από τα πολλά κοπάδια που έβοσκαν τότε στο νησί.

ιστορια

Το νησί έγινε γνωστό από το 1769 με τη συμμετοχή του τα Ορλοφικά, κυρίως όμως από την εποχή της μεγάλης Ελληνικής Επανάστασης του 1821, όταν πρώτο από όλα τα νησιά επαναστάτησε την Κυριακή των Βαΐων ,στις 3 Απριλίου 1821 και τα πλοία του, μαζί με τα πλοία των άλλων δυο νησιών Ύδρας και Ψαρών, αποτέλεσαν τον επαναστατικό ελληνικό στόλο ναυμαχώντας και υπερισχύοντας σχεδόν πάντα του ασύγκριτα ισχυρότερου τουρκικού μέχρι και της τελικής καταστροφής του στη ναυμαχία του Ναβαρίνου.

Μετά την επανάσταση το νησί απέκτησε το δικαίωμα να εκλέγει δικό του βουλευτή που το εκπροσωπούσε στην Ελληνική Βουλή.

Όμως η μεγάλη και ένδοξη περίοδος της εμπορικής ναυτιλίας του που είχε αρχίσει πολλά χρόνια πριν την Ορλοφική επανάσταση, τελείωσε περί το 1870-80, όταν τα εμπορικά πλοία άρχισαν να κινούνται με ατμό και να κυριαρχούν στις θάλασσες έναντι των παραδοσιακών πανάδικων, Αυτό δυστυχώς δεν μπόρεσαν να προβλέψουν, οι άριστοι Σπετσιώτες  ναυτικοί και η ναυτιλία του νησιού σχεδόν εκμηδενίστηκε. Έτσι ο πληθυσμός του νησιού από 20.000  που ήταν το 1804, και 8.000 το 1820, έφτασε τις 15.000 το 1865 και στο τέλος του 19ου αιώνα το νησί αριθμούσε  μόνο 4.000 κατοίκους, όπως και σήμερα. Οι άλλοι αναζήτησαν εργασία στην Αθήνα και κυρίως στον Πειραιά.

Το πανέμορφο και ιστορικό νησί μας ζει σήμερα κυρίως από τον τουρισμό, προσφέροντας στους επισκέπτες του τις καθαρές και γαλανές παραλίες του και την άριστη ξενοδοχειακή του υποδομή.